Huizen uit de periode 1965 1975

Wie in de jaren zeventig opgroeide, kent het getegelde aanrecht met de bruine voegen waar altijd iets in bleef hangen. Het idee is terug, met grotere tegels, betere lijm en voegen die geen vuil meer vasthouden. Een getegeld aanrecht kan mooi en sterk zijn. Het staat of valt met de voorbereiding.

Waarom mensen weer tegels kiezen

Een tegel kan tegen hitte, is krasvast als je de juiste soort kiest en is per vierkante meter vaak goedkoper dan composiet of natuursteen. Je kunt kiezen uit een enorme hoeveelheid kleuren en formaten, van glanzende handgemaakte tegeltjes tot strakke tegels van zestig bij honderdtwintig. Wie wil weten of het in zijn keuken past, leest eerst meer over aanrecht tegelen, van de ondergrond tot de randafwerking.

De ondergrond bepaalt alles

Een aanrechtblad moet vlak, stijf en watervast zijn voordat er een tegel op komt. Een blad van spaanplaat zwelt op zodra er water bij komt, en dan scheuren de voegen. Gebruik watervast multiplex van minimaal achttien millimeter of een cementgebonden plaat. Schroef de plaat stevig vast op de keukenkasten, zodat hij niet doorbuigt als iemand erop leunt. Controleer vooraf ook of de kasten zelf waterpas staan.

Een bestaand blad overtegelen kan soms, maar alleen als het stevig vastzit, vlak is en watervast. Een oud laminaat blad met een dunne toplaag is dat meestal niet. Dan is een nieuwe plaat de veiligste keuze.

Welke tegels en welke lijm

Kies keramische tegels met een lage waterabsorptie, zoals porcellanato. Die zuigen geen vet of wijn op en kunnen tegen een hete pan. Glazuurtegels met een zachte toplaag zijn mooi aan de muur, maar krassen snel op een werkblad waar messen en pannen overheen gaan.

Grote tegels betekenen minder voegen, en minder voegen betekent minder plekken waar vuil zich ophoopt. Leg ze met een flexibele tegellijm, zodat kleine bewegingen van de ondergrond niet meteen tot scheuren leiden. Werk op de achterkant van de tegel en op de plaat met een lijmkam, zodat er geen holle plekken ontstaan.

Voegen, randen en de spoelbak

Voor een aanrecht is epoxyvoeg de beste keuze. Een epoxyvoeg is waterdicht, trekt geen vlekken en je kunt hem schoonmaken met een gewoon keukenmiddel. Hij is lastiger te verwerken dan een cementvoeg, dus werk in kleine stukken en veeg het overtollige materiaal meteen weg.

De voorrand kun je afwerken met een tegelprofiel van aluminium of rvs, of met een strook tegel die je in verstek zaagt. Dat laatste oogt strakker, maar vraagt precies zaagwerk. Rond de spoelbak is een opbouwmodel het eenvoudigst: de rand van de bak ligt op de tegels en dekt het zaagwerk af. Een onderbouwspoelbak ziet er mooi uit, maar vraagt om tegels die exact tot aan de rand van de bak doorlopen.

Wat het kost

De tegels zijn maar een deel van het budget. Lijm, epoxyvoeg, de watervaste plaat, randprofielen en eventueel een tegelzaag met diamantblad tellen op. Een getegeld aanrecht is doorgaans goedkoper dan composiet, maar het verschil is kleiner dan de prijs van de tegels doet vermoeden. Tegels van groot formaat breken ook makkelijker bij het zagen, dus bestel ruim tien procent extra. Het onderhoud is daarna eenvoudig: bij epoxyvoegen is een vochtige doek met wat afwasmiddel genoeg.

Zelf doen of laten doen?

Een handige klusser kan een klein aanrecht zelf tegelen. Bij een grote keuken, een kookeiland of tegels van groot formaat loont een vakman, want scheve tegels op een werkblad zie je elke dag. Laat bij een verbouwing ook meteen het tegelwerk aan de muur meenemen, dan sluit het aanrecht goed aan op de achterwand. Inspiratie en uitleg over tegelsoorten vind je bij Tegelhoek.

Je aanrechtblad tegelen: kan dat, en waar moet je op letten?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *